اغلب هیچ کدام از ما به خودکاوی،کاهش غرور و اعتراف به نواقص خود که لازمه اصول الکلی های گمنام است علاقه ای نداریم.وقتی می بینیم که این برنامه ها بر روی دیگران مؤثر واقع میشوند از زندگی ناامید میشویم.

در مواجهه با کسانی که با استفاده از این اصول،مشکلات شان حل شده است هیچ راهی جز "راهکارهای روحانی" برای مان باقی نمی ماند.

در سنت های الکلی های گمنام تلویحاً به این نکته اعتراف میشود که نقص هایی در ماهیت ما به عنوان یک جمعیت وجود دارد و این نقص ها دائماً جمعیت ما را تهدید میکند.

سنت های ما،راهنمایی برای پیدا کردن راههایی بهتر در زندگی و کار هستند.این سنت ها "رهائی" و "هماهنگی" را متحد در خدمت اصول دوازده گانه الکلی های گمنام قرار میدهد تا به اعضای خود آرامش ذهن و هوشیاری عطا فرماید.