تا زمانی که از رضایت افراد مطمئن نشویم تجربه های شخصی آنها را بازگو نمی کنیم در غیر این صورت می بینیم که بهتر است از نمونه ها و تجربه های خودمان استفاده کنیم.زمانی که خاطره یا تجربه ای را بازگو میکنیم و خود فرد به تجربه اش میخندد روی دیگران تأثیر بسیار مثبتی میگذارد ولی هرگاه فرد دیگری بخندد یا خاطره او را نقد کند معمولاً چنین نتیجه مثبتی در بر ندارد.

بازبینی مداوم توانایی های مان و نیز در نظر گرفتن علاقه ما به یادگیری و رشد از اصلی ترین ملزومات ما است.ما الکلی های این درس را به سخت ترین روشهای ممکن آموخته ایم البته اغلب انسانهای با تجربه با سختی ها و انتقادهای زیادی مواجه بوده اند.