اغلب درباره الکلی های گمنام گفته میشود که ما فقط به مسئله الکلیسم میپردازیم،این تعبیر درست نیست.ما برای زنده ماندن ناچار هستیم بر باده گساری خود غلبه کنیم.هر کس که به واسطه داشتن ارتباط مستقیم با الکلی ها آشنا باشد می داند که یک الکلی بدون آنکه دستخوش تحول ژرف شخصیتی شود هرگز قادر به ترک دائم مشروب خواری نیست.
گمان ما بر این بود که این شرایط و مسائل زندگی است که ما را به میخوارگی سوق میدهد.زمانی که تلاش برای بهبود شرایط و کسب رضایت کامل در زندگی با شکست مواجه شد،مشروب خواری ما نیز از کنترل مان خارج شد و تسلیم الکل شدیم.هرگز به ذهن مان هم خطور نکرد که برای مواجهه با مسائل زندگی (هر چه که میخواهد باشد) باید خودمان را تغییر دهیم.