به نظر من،ما باید در کارهای مربوط به الکلی های گمنام گاهی با هم بحث کنیم.بیشتر در این مورد که چه چیزی برای کمک به تعداد بیشتری الکلی بهتر است.میتوانیم دعواهای کودکانه ای در رابطه با چگونگی هزینه کردن در مسائل مالی و اینکه در شش ماه آینده چه کسی مسئولیت مدیریت گروه را به عهده بگیرد داشته باشیم.هر عضو این گروه کودکان در حال رشد (که ما آن را تشکیل میدهیم) هرگز به آنجایی که باید برسد نمی رسد مگر که چنین کارهایی انجام دهد.

این بحث ها و دعواها لازمه طفولیت است و با این کارها است که بزرگ میشویم.فائق آمدن بر این مسائل در مدرسه الکلی های گمنام به شکل تمرین های سالم بسیار بهتر از حل آنها در سنگلاخ واقعی زندگی است.