این موقعیت را تصور کنید که الکلی های گمنام بدون هیچ دلیل منطقی مورد حمله افکار عمومی قرار گیرد.بهترین حالت دفاعی ما در چنین شرایطی در واقع "دفاع نکردن" یا همان سکوت محض در مجامع عمومی است.هرگاه رفتار مناسبی داشته باشیم منتقدان راحت تر کنار میکشند.هرگاه منتقدان ما دست از کار خود بر نداشتند و یقین یافتیم که حملات آنان به دلیل عدم آگاهی درست آنها است شاید عاقلانه ترین کار این باشد که درباره انجمن با آنها بطور خصوصی صحبت کنیم.

اگر نقدی که به جمعیت الکلی های گمنام وارد میشود تا اندازه ای و یا صددرصد منطقی و درست است بهتر است که منطقی بودن آن را به صورت خصوصی به منتقد اعلام کنیم و ضمناً از او به خاطر نقد شایسته اش تشکر نمائیم.

اما تحت هیچ شرایطی نباید خشم و یا قصد تهاجمی از خود نشان دهیم.

آنچه باید خوب درک کنیم آن است که برخی از کاستی های ما باعث شادی مان میشوند.خشم حق بجانب داشتن میتواند جالب و مضحک باشد.اگر حالت برعکس آن را در نظر بگیرید (که گاهی دیگران نیز ما را آزار میدهند) خود بخود باعث ارضاء ما میشود که این میتواند نوعی احساس برتری در ما ایجاد کند.